5.5/10
Ένας τύπος, πηγαίνει με το αμάξι του μία κοπέλα που μόλις έχει γνωρίσει στο σπίτι της. Εκείνη τον προσκαλεί μέσα για ποτό κι εκείνος δέχεται. Καλά θα πάει αυτό.
Γενικά, η συγκεκριμένη ταινία είναι ολόκληρη μία χαμένη ευκαιρία.
Ουσιαστικά, βλέπουμε πώς εξελίσσεται η βραδιά ανάμεσα σε 2 ανθρώπους μέσα από διάλογο. Υπάρχει συνεχώς ένα αίσθημα ανησυχίας, ότι κάτι θα πάει στραβά και ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Το οποίο είναι ωραίο.
Αυτό που δεν είναι ωραίο είναι που ο σκηνοθέτης δεν αποφάσισε από πριν τι θέλει να κάνει.
Και έτσι, άφησε τους ηθοποιούς να του αυτοσχεδιάσουν την ταινία. Κρίμα.
🟢
-Justin Long, μία χαρά αν και ίιιισως λίγο μπερδεμένος.
-Kate Bosworth, οκ ναι.
-διάλογοι κατά πολύ αυτοσχεδιαστικοί. Ωραίο για horror. (Ή έτσι φαίνονται)
-μία αίσθηση ghost story γύρω από τη φωτιά.
- ωραίες ατμόσφαιρες, φωτογραφία.
🔴
-plot twist που το καταλαβαίνεις από τα πρώτα 9 δευτερόλεπτα.
-ή από την αφίσα αν δεν είσαι τυφλός.
- άβολες καταστάσεις που θα έληγαν πολύ σύντομα σε κανονικές συνθήκες. Εδώ το άβολο τραβάει υπερβολικά.
-πολύ αδύναμο φινάλε.
- ηλίθιες αποφάσεις. Είχα φύγει στα πρώτα 6 λεπτά, ναστεκαλά μαςταξιδέψατε.
-αργόσυρτο χωρίς λόγο. Βασικά ΜΕ λόγο. Το κοκό αργεί να έρθει γιατί δεν υπάρχει μπάτζετ. Κι όταν έρχεται, δεν έχει... μπάτζετ.
-λάθος κλισέ επιλογή ονομάτων.
VERDICT
Κρέπες με γαλοπούλα και μιλκ σεικ, μια χαρά για βραδιά βαριεμαιναψαχνωτιθαδω. Μέχρι εκεί. Ενδιαφέρουσα πρόταση για όσους σκηνοθέτες/σεναριογράφους θέλουν να ασχοληθούν με το είδος και δεν έχουν λεφτά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου