Σε καμία περίπτωση δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου. Όλοι οι κινηματογράφοι ίδιοι μου φαίνονται άμα σβήσουν τα φώτα.

5.1.22

NINE DAYS


8/10


Μια ομάδα από ψυχές,  πρέπει να περάσουν 9 μέρες ελέγχου και εξέτασης από έναν "εξεταστή" για να κερδίσουν το δικαίωμα της γέννησης/ζωής. Η θέση που έχει ανοίξει είναι μόνο μια δυστυχώς.

Το πρώτο πόνημα μεγάλου μήκους του Edson Oda. Άμα ξεκινάμε έτσι μεγάλε, τα λέμε στα Όσκαρ κάποια στιγμή. 

Ωραία, αρτιστίκ low μπατζετιά, καταπιάνεται με ηθικά/φιλοσοφικά ζητήματα μέσα από ένα ωραίο εύρημα. 

🟢
-Winston Duke. Αυτό το βουνό μπορεί και κουβαλάει άνετα κοιλάδες από συναισθήματα. ΜΟΝΟΛΟΓΑΡΑ του τέλους,  εξαιρετική σκηνή, αξίζει και μόνο για αυτή. 
- όλο το καστ. Τον Σκάρζγκαρντ θα κάνω καιρό να τον δω ως κάτι άλλο από Pennywise. Όχι γιατί δεν είναι καλός, αλλά γιατί είναι πολύ καλός. 
-ωραία "εσύ τι θα έκανες;" διλήμματα. 
-σκηνικά/σκηνοθεσία. Μαγικός ρεαλισμός χωρίς φιοριτούρες. Φέρνει λίγο σε graphic novel από Gaiman. 

🔴
- λίγο η αφέλεια της κεντρικής ιδέας. Ελεύθερη βούληση αλλά όχι και τόσο. Κανόνες αλλά όχι και τόσο. Αν δεχθείς το ταμπλό χωρίς να πολυεξετάσεις ποιος το έφτιαξε,  παίζεις άνετα. 

VERDICT


Κάτι διαφορετικό. Δοκιμάστε με ζεστό κρασί και καραμελωμένα μύδια. Τολμήστε. 

Αν τα καραμελωμένα μύδια δεν υπάρχουν σαν συνταγή,  πατεντάρω άμεσα. ©️

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Review Bin