6/10
Μια κοπέλα στην Αγγλία βλέπει οράματα, όνειρα και νεκρούς. Θα αρχίσει να ζει μια παράλληλη ζωή σε μία παλιότερη εποχή, σε κάτι που θα μπορούσε να είναι κι ένα ωραιότατο origin story της Τζιν Γκρεϊ.
Αγαπάμε Έντγκαρ Ράϊτ γιατί έτσι. Ο τύπος έχει ιδεάρες, μάτι, δεύτερο μάτι νάναικαλάτοπαιδί, όρεξη και χιούμορ.
Ό,τι είχε και ο Σαϊάμαλαν κάποτε. Κι εδώ νομίζω ο Ράϊτ έπαθε Σαϊάμαλαν και τινάχτηκαν τα πέταλα.
🟢
- παραγωγή/ κοστούμια/ εφέ/ σκηνοθεσία. Ωραιότατη μεταφορά των 60's της Αγγλίας, μουσικές, ατμόσφαιρες, transitions ξερωγω βιρτουοζιτέ.
-η πρωταγωνίστρια Τομασίν Μακένζι, πολύ καλή.
- πολύ ωραία γραφή στο 1st act (πρώτο μέρος), ενδιαφέρον στόρι, μετά το σενάριο το έφαγε ο σκύλος και το συνέχισε ο Έντγκαρ 8 μήνες μετά, που είχε ξεχάσει που το πήγαινε. Το πήγε αλλού τελικά.
🔴
-ανατροπή, στην ανατροπή, οπ κι άλλη ανατροπή, αντράπηκε το τριαξονικό, το βλέπαμε όμως να έρχεται κι έτσι η ανατροπή βγήκε ολίγον μπούρδα.
- θα τολμήσω να το πω και σταυρώστε με: άμα έχεις την Άννια Τέιλορ Τζόυ και την βάζεις να νιαουριζοπαίζει μόνο και να κάνει ναζοματάκια νιαρ νιαρ, έχεις κάνει λάθος κάστινγκ κι αυτή πάει βουρ για τάϊπκάστινγκ.
- δεν με ένοιαξε κανένας χαρακτήρας πλην της πρωταγωνίστριας.
- αλλαγή προσέγγισης στην σκηνοθεσία. Από μένα είναι όχι. Το σέβομαι πολύ, αλλά όχι.
- τραγικό χάπι εντ με τουιστ και κερασάκι τουιστ. Σαντιγί στο πλάι με λίγο εμετό.
VERDICT
Έντγκαρ μου, επειδή ΞΕΡΩ ότι με διαβάζεις, θα σου πω κάτι που μου έλεγε ο παππούς μου. Άμα είσαι καλός στο ζεμπέκικο δε πα να πει οτι θα κάνεις και μπαλέτο. Το οποίο δεν βγάζει κανένα νόημα, κυρίως γιατί δεν πρόλαβα τον παππού μου.
Οπ, είδατε; ΤΟΥΙΣΤ. ΔΕ ΠΑΩ ΝΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΩ ΟΜΩΣ.
Αν δεν παίζει κάτι άλλο, οκ, μιεχ, οκ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου